Það er einhver herfilegur misskilningur í gangi gagnvart þeim sem leyft hafa sér að hafa áhyggjur af því að listi sem boðar ekkert nema grín fái 40% atkvæða kjósenda í Reykjavík. Nú síðast hjá Karli Th. Birgissyni í morgun og Sigurjóni Kjartanssyni í gær.

Báðir taka þeir gagnrýni á Besta flokkinn þannig að verið sé að ráðast á fólkið þar. Ég veit ekki um aðra, en ég er alla vega hjartanlega sammála þeim báðum um að fólkið á lista Besta flokksins er prýðisfólk og Reykjavík yrði fengur að liðsinni þeirra við stjórn borgarinnar næstu árin.

Rás eitt heldur stöðu sinni sem flaggskip Ríkisútvarpsins. Í gær var til að mynda flutt frábær dagskrá um hryllilegu fjöldamorðin í Katyn-skógi í Póllandi sem böðlar Stalíns frömdu vorið 1940. Þeirra atburða átti að minnast á sögulegan hátt fyrr í vor en það endaði á flugslysinu skelfilega þar sem forseti Póllands var meðal hinna látnu. Góður þáttur í gær rakti alla þessa atburði og ræddi einnig kaldhæðni örlaganna í tengslum við flugslysið á dögunum og það sem sumir kalla nú bölvun Katyn-skógar.

Á eftir fylgdi svo endurflutningur á uppfærslu Útvarpsleikhússins frá 1993 á pólskum fléttuþætti sem byggður er á bréfaskiptum fanganna sem síðan var slátrað eins og kjúklingum á færibandi eftir margra mánaða þrælavist þar sem vonin ein um að losna hélt í mönnum lífi og vitglóru.

Glæsilegt, Rás eitt!

Það er svo sem ekki hægt að segja að hér hafi verið framin stórvirki í bloggskrifum. Var það ætlunin? Njá, máski ekki en þó var stefnan tekin á tíðari frásagnir er hér hafa verið framkvæmdar.

Hér hefur verið mestmegnis gestagangur frá því annan í aðventu. Jesper Kempenaar kom hingað í heimsókn yfir eina helgi og skemmti sér vel í samvistum við systur sína og mág. Út var farið að eta og bjórar drukknir. Eftir brotthvarf hans birtust hér í staðinn Guðlaugur og Þorbjörg Helga til að nota með okkur orlofsviku. Ósköp ljúft og mikið gaman.